Anne olmak çok güzel :)

Çınar her geçen gün gözüme başka görünüyor. Gece yatırdığımda farklı sabah kalktığımda farklı, sanki saçı boyu uzuyor kuzumun. Çok sevimliler çok, artık oyun yapıyorlar.

Defne emekler pozisyonda iki elinin üstünde durarak vücudunu sağa sola hareket ettiriyor, benim güldüğümü görüncede çığlıkla kahkaha atıyor. Çınar çok hareketli n'apacağız bu çocuğu bilmem. Bir aydır bir formül buldum, yere bir sünger yatak atıyorum, üstüne birkaç kat battaniye, sonra dörtbir tarafını yastıklarla çeviriyorum üzerinde çok güzel oyalanıyorlar. Mama yemedikleri vakitler ana kucaklarında oturmak istemiyorlar, tabi sıkış tepiş her yere yetişemiyorlar. Kucağıda pek sevmiyorlar, biraz dolaştırıyorum sonra sıkılıyorlar. Ama bu minder işi süper oldu, gerçi artık onun içine de sığmaz oldularya. Emeklemiyorlar ama ağzına sokacakları bişeyi gördükleri vakit gerek yuvarlanarak, gerekse ayak pamakuçları ve alnının üzerinde hareket ederek hedefe ulaşıyorlar.

Geçen Cuma kuzenim, çocukları, annem ve bikaç gün sonrada Görsem geldi. Kızlar bu kadar kalabalığa alışkın değil, önce her gördükleri yeni yüze karşı yaptıkları ağlamayı gerçekleştirdiler. Anlamıyorum el kadar bebeler yabancı biliyorlar, bu arada babam bu işe çok bozuluyor..

Artık meyveyi evde hazırlıyorum, beyaz peynirin güvenirliğinden emin olduğum vakit, kahvaltıyada başlayacağım. Birde yarın tarhana çorbası yapacağım 11 de aldıkları kaşık maması yerine. Tepkilerini tekrar yazarım. Hoş onlar her yeni tadı çok severek yiyorlar ama bakalım göreceğiz.

Ben çok büyük bir özlemle yazı bekliyorum. Kızlar ayaklansın ve artık Bandırma'ya gidebilelim :)

Her anlarını dolu dolu yaşamak istiyorum ve onlarla 24 saat beraber olmama rağmen yinede birşeyleri kaçırıyormuşum gibi hissediyorum. Anne olmak çok güzel, hele Defne'yle Çınar'ın annesi olmak