02 Ağustos 2006

www.cocuksevgisi.com



Yasemin'in blogunda dün Cem'in uyku sorununu okudum. Biz zaten Yasemin'le bir çok problemi eşzamanlı yaşadık. 23 Temmuz'da burada benim kızların uyku sorunundan bahsetmiştim. Şöyle;

nilcim, bugün tam sana soru sormaya niyetlenirken anasayfadaki yazını okudum. bizim güzel bir uyku düzenimiz vardı. çocuklarımın severek gittiği bir yerdi yatakları. bizimde rutinlerimiz vardı alt almak, pijama giymek uykudan evvel bir banyo gibi.. en son yıldızlara, ağaçlara el sallamak. sonra onlar yatağa gittiğinde hiç birimiz ses çıkarmaz onların rahatsız olmamasını sağlardık. tv zaten seyredilen bişi değil evde onlar uyuduktan sonra da açmamaya gayret ediyoruz. kışın 20.30 da yaz geldiğinde bu saat 21.30 a kaydı yatağa gitme vaktiydi. son 1 haftadır belki 5 gündür filan bu durum allak bullak oldu. ismail birkaç kez geçmiş zamanda yanına alıp yatırdı kızları, itiraz ettiğimde 'böyle çok mutlu oluyorlar vildan, bikaç kez yatmadan birşey olmaz' dedi ama oldu malesef. artık bizim yatakta uyumak istiyorlar, kendi yataklarına yatırdığımda krize giriyorlar adeta ağlarken bi kaç kez yine de almadım ağlamalarına rağmen ama sonra ben de dayanamadım. bir de defne dün gece bizim yatakta da yatmak istemedi, gelişigüzel eliyle bir mutfağı bir ön odayı gösterip durdu oralara gitmek istiyormuş. bu arada onların yatma vaktinde sadece mutfakta düşük bir ışıkla salondaki abajur yanıyor. yani ev tamamen uykudan önceki halini alıyor. ne yapacağımı şaşırdım. yine yataklarına koyup ağlamalarına müsade edebilirim ama defne de son dönemde müthiş bir kıskançlık başladı, doymuyor sanki ilgiye, öyle anlar oluyorki çınar'a gözümüzle bakmamıza bile tahammül edemiyor. ama bu sık olan birşey değil, öyle anlarda inadına gitmektense hemen bir oyun bulup oynamaya filan başlıyorum ve bu durumu bi sonrakine erteliyoruz.

sence ne yapayım. acaba yataklarını mı değiştirsem ama sanki bunun için erken bir de çok deli yatıyorlar normal yataktan düşebilirler, hadi barikat koydum diyelim bu seferde kolaylıkla yataklarından inip dışarı çıkabilirler.

aslında önemli bir detay daha var. kızlarım 2 ay hattabelki 3 ay evvel öğlen uykusu uyumak istemediler üstüste bi kaç gün. öğle uykularımızda aynı rutindeydi, yemek yendikten sonra alt alma el yüz yıkama sonra battaniyelerini sularını alıp yataklarına gitme şeklindeydi. bir öğlen çınar itiraz etti, üstüne gitmedim ertesi gün ağladı vs derken salonda minderüzerinde ben kitap okurken uyumaya başladılar. sonra o da yetmemeye başladı ki bu durum 1 ay kadar sürdü. şimdi öğlenleri rutinimiz şu oldu, battaniye ve sular ellerine alınıp aşağı iniyoruz anne onları pusetle gezdiriyor sonra bahçede 1-2 saat uyuyorlar ve eve çıkıyorlar. uyutmamayı da denedim ama o zamanda uykusuzluk akşama doğru çok huysuzluk yapmaya vardı, vs..

ne yapsam bilmiyorum. ben 13. ayda ağlamalarına müsade ederek yataklarında uyutmaya alıştırmıştım. bunu tekrar yapabilirim ama sana sormak istedim. uykudan iyice nefret etmelerini filan istemiyorum. bir dönem sonra geçecekse kendi yatağımda yatırmaya da razıyım, of bilmiyorum bu 2 yaş sendromu denen şey gerçekten tuhaf bi durum. tam konuşamadıkları için kendilerini ifade de edemiyorlar ona da sinirleniyorlar. ayrıca tüm gün onlarla sürekli faaliyet halindeyim, kitap okuyoruz, resim yapıyoruz, dans ediyoruz vs vs onlarsız 1 dk geçirmiyorum. tüm bunlar olurken neye doyamayarak bu uyku düzeninin altüst olduğunu anlamıyorum. cevabını alana dek onları yine istedikleri yerde yatıracağım, söylediklerin doğrultusunda bir yön vereceğim. bir bilene danışmaya gerçekten ihtiyacım var çünkü.

şimdiden teşekkürler..

diye..

Burası ücretsiz pedagojik danışmanlık veren bir site. Sahibi Nil Tuncalı bir pedagog, eğitim uzmanı. Genelde, yeni kurduğu bu sitenin forumlarında online ve birebir her türlü soruya cevap veriyor. Ben onun bana verdiği cevaplar doğrultusunda bir çok konuda çok yol aldım, en azından o an için benim düşünemediğim birşeyi aklıma getiriyor ya da ayrı bir yöntem söylüyor. Birçok annenin faydalandığı yararlı bir site, bu blogun okuyucularının faydalanmasını istediğim için ayrı bir post olarak yazmak istedim.

Nil'in kaleminden:
İnsanların duymak istediklerini yazmıyorum. Yapması kolay, uygulaması çaba istemeyen şeyler önersem daha mutlu olur insanlar belkide. Ama ben yapmıyorum. Ne bana sorulan sorularda, ne köşe yazılarımda birçok kişinin duymak, okumak istediğini yazıp sevenlerimi arttırmak değil ki benim isteğim. Mutlu, ruh sağlığı yerinde, kendine güvenen çocuklar için bir çaba sadece benimkisi. “Akıntıya karşı kürek çekiyorsun, tamam; ama bu yeterli değil ki “dedi bir arkadaşım. Şimdilik bana düşen, benim yapabildiğim bu. İnanıyorum ki, forumumuzda aktif olan üyelerimiz gibi, araştıran ve “Acaba doğru mu yapıyorum” diye düşünen, kendileri için en kolay olan yolları değil, çocukları için en doğru yolu bulmaya çalışan anne babaların sayısı artacak.

Bunu sana cevap olarak yazacaktım Yasemin ama buradan duyurmak daha iyi olur diye düşündüm. Umarım işine yarar ki sanırım Nil'i sende tanıyorsun. Kolay gelsin..

tatil dönüşü yataklarını ve odalarını değiştirdim, şimdiki durumumuz; (iki yatak arasındakiler düşmesinler diye yataklarına dayadığım eski yatakları ve sabit durması için bilumum yorgan, yastık:))

5 yorum:

---OPTiO--- dedi ki...

yerim ben o biciriklarii..ne güzel uyuyolar yaa...canim dün kü dogumgününü gecikmeli kutluyorum..affet...iyi ki dogdun iyi ki varsin...kocaman bi ömrün olsun ,sevdiklerinle her daim mutlu ve saglikli olun insallah...seni de , ikizleri de kocaman öpüyorumm...

vildan dedi ki...

sağol canımcım :)

Adsız dedi ki...

Ya şimdi bu ufaklıkların yanında yatasım geldi ne güzelde uyuyorlar öyle tu tu tu maşallah. Çok güzel bir yöntem bulmuşsun canım bravo..
Bu arada en kısa zamanda Nil'in sitesine bende bakacağım.

Annelog Atölye dedi ki...

Düzenek çok iyi olmuş Vildan:)

Imo Mzi dedi ki...

yaa vildan acayip özlemişim sizleri,şöyle bir acil tur attım pazar alışverişinden öncede,neler neler olmuş.benimde iki yaş sendromu sandığım şey diilmiş meğerse bambidede acayip inat başladı.neyse defnemle çınarımda sıkılmışlar bakalım annemize daha neler yaptırabiliyoruz diye denemişler.amaaan helal olsun çocuklarımıza.ikisinide o tombiş yanaklarından öpüyorum.