çınar bir "çocuk" resmi yaptı.
Önce kafayı oluşturan yuvarlağı yaptı, bu tooop dedi, elindeki pasteli fırlatıp maviyi seçti,bunlar gözleriiii dedi (gözleriii lafını duyunca benim antenlerim açıldı ve hissettirdiğim anda vazgeçeceğini bildiğimden uzaktan ilgi, merak ve şaşkınlıkla izlemeye devam ettim), aynı hareketle bu sefer yeşil boyayı seçti o saçımsı şeyleri yaptı ve devamı geldi. Sonra ona ne yaptığını sordum başladı anlatmaya;
- bu ne annecim?
- çocuk!
- harika olmuş çınarcım. bunlar ne (mavi boyadıklarını soruyorum)
- gözleri..
- ya bunlar (yeşilleri soruyorum ve saçları demesini bekliyorum)
- dudakları..
-
pekiii bunlar? (mor dikey çizgiler)- bacaklarıııı..
- peki bu ne? (ortadaki kırmızı noktayı soruyorum)
- göbüşü
-
peki şunlar? (geri kalan çizgileri soruyorum)- şunlar ot anne. çimende oturuyor.
şlap şulup hart hurt diye yerim ben seni diye içimden geçiriyorum. Dışımdansa çok başarılısın Çınarcım resmin gerçekten de harika oldu, istersen bir çocuk resmi daha yap diyorum. cık diyor ben büle büle yapacam (yuvarlaklar yapacakmış) en çok hoşlandığı da bu zaten, hemen her renkle daireler çizmek. O akşam baş ucuna astığımız çocuk resmini babasına anlatırken gözü, dudağı dedi, sonra şaşkın bir halde aaa ağzı yok, yapmamışımm dedi. Dudakların oralarda olamayacağını o an için düşünemedi ama sonradan keşfetti sanırım
Bugün onu tekrar bir çocuk resmi yapmaya ikna edebildim, fazla üzerine düşmüyorum çünkü ters tepeceğini biliyorum. Çınar bu gözü bu dudağı derken Defne de yaptı ondan esinlenerek. Artık biz çocuk resmi yapıyoruz! duyrulur
Genelde helezonlar, garip şekiller ya da çizgiler yaptıklarından birden! birgün bi çocuk resmi yapabileceği aklıma gelmemişti. Konulu bir resim çizebilmelerini de uzak görüyordum. Boyalarla ya da 'hadi resim yapalım' cümlemle tanışmaları yeni değil, fakat buraya şunu şuraya da şunu çiz/boya hiç demedim. Bir daha hep bana yaptırırlar diye önlerinde resim de yapmadım, tamamen doğaçlama olan ve genelde kitaplarda, dergilerde gördüğüm bu tür bir resmin kendi çocuğumun ellerinden çıkması beni şaşırttı, mutlu etti. :)
Ortadaki Çınar'ın bugün yaptığı çocuk resmi, bu seferkinin burnu da var hem de bir sürü bacağı, bir de göbeğe dikkat yeşil ve kocaman
. Defne'ninkileri çekemeden pil bitti, yarın da onları eklerim.
4 yorum:
sen hala inanamıyorsun annesi bu çocukların büyüdüğüne.afferim kızlarıma benim şaşırtın annenizi.
harika olmuş :) ee artık cocuk resimleri başladıgına göre yakında aile fertlerini de cizerler bence..bakalım seni nasıl çizecekler :) kocaman alkışlıyorum kuzucukları :)
Çınar ın ilk çocuk resmi çok güzel olmuş. Vildan artık göreceksin nasıl hızla devamı gelecek ve resimlerine her geçen gün yeni şeyler ekleyecekler. Bazı çocuklar ilk deneyimden önce bol bol gözlem yapıyorlar ve iyice sindirdikten sonra başlıyorlar. Mesela Ardanın yürüme ve konuşması bile öyle olmuştu. ay bu çocuk niye konuşmuyor derken birden patır patır başlamıştı konuşmaya:)
Bu arada fırça olayına da çok güldüm. bizede çok yaşarız bu tür aynısını isteme vakalarından:))
imge her yaptıkları yeniliklere seviniyordum ama bu resim yapma işine ayrı bir sevindim. bazen kitap okuduğumda uzun olup sıkıldıklarında herhalde seneye daha uygun bu diye düşünüp bir ay sonrasık sık okur hale geliyorum mesela, velhasıl diyeceğim onlar üzerine tahminde bulunup beklemek gereksiz aniden oluyor herşey. :)
bende bir tane kitap var öznur, resimleriyleçocuk diye. haluk yavuzer in. aile fertleriniçizecek druma geldiklerinde bizleri nasıl gördüklerini o resimlerden analiz edeceğim. ben de sabırsızlıkla bekliyorum :) öperim oğluşunu..
iki çocuk olunca ilginç çareler bulunuyor ayşe, yumurta fırçası gibi :) ve dediğinde haklısın, benim kuzular da 2,5 yaşında başladılar konuşmaya 2 ay içerisinde çok güzel cümleler kurup beni şaşırtmayı başardılar :)
Yorum Gönder