Bugün teyzoş doğdu :)

Bugün teyzoşun doğum günü.. İyiki doğdun GÖRSEEEEEMMM... :)

Bugün bebeklikte olunan hepatit aşısının sonuncusu oldu Defne ve Çınar. Kiloları bayaa fark etmiş, Çınar 9.900gr. Defne 9.600 gr. olmuş, boylar 72 cm.

Defne iki gündür, elini açıp kapatarak gel gel yapıyor, tabi bilinçsizce ama yaparken elini bir izleyişi var çok tatlı. Defne Çınar'ı 15-20 gün sonradan takip ediyor, bu anne karnında da böyleydi, şimdi de böyle. Ancak, el çırpmayı, gel gel demeyi, hafiften emeklemeyi Defne yapıyor. Çınar ise bizimle uğraşsın dursun. Yok öyle şikayet etmeyeceğim, o kadar çok şey okuyorum ki, benim iki tane olmasına rağmen ben bu kadar şikayet etmiyorum.

Şimdilerdeki düzenleri; sabahları saat 10-11 (kahvaltıya kadar) ilgilenmek babaya ait. Sonra ben kalkıp (o vakte kadar uyuyorum) kahvaltılarını hazırlıyorum, yedikten sonra neredeyse hemen uyuyorlar, iki saat filan bazen üç saat. sonra akşama kadar, üstüste yere koyduğum üç yorganın üzerinde bir sağa bir sola yuvarlanıyorlar. :) onlarda bende pek memnun oluyoruz. meyveli yoğurt, meyve suyu, akşam maması derken yatacak yer arıyorlar..

Yarın İsmail Ankara'ya gidiyor. Bende annemi çağırdım, gel ben kendimi şu güzel bahar günlerinde dışarı atacam dedim. Yarın biraz dolaşıp mama sandalyesi almayı düşünüyorum. Çok gereklimi bilmiyorum ama sanki olursa daha iyi olacakmış gibi geliyor, şimdi yemeklerini ana kucağında yiyorlar ama heryeri mama, kaç kez yıkadım kılıfları ben pes ettim onlar kirletmeye bıkmadılar.

Defne çok alımlı bir kız, gülüşü bakışı başka güzel. Çokta dikkatli, ne yaparsam dikkatle izliyor. Sesimi mutfaktan duysun hemen kulak kesiliyor(muş), babası gelsin hemen kafasını çevirip kapıya bakıyor, ayak sesimi bile tanıyor. Gerçi son yazdıklarım Çınar içinde geçerli ama Çınar'ın havası başka, o daha haylaz bakıyor sanki, sanki bir şeye gülüyor gülme işi bitince nerede kaldıysa oradan devam ediyor oyununa ya da başka bişeye daha mı ciddi desem, daha mı kararlı bilemedim. Yüzde yüz herkes çocuğunda bunları yaşıyor ama ben yaşadıkça çok şaşırıyorum, çok seviniyorum. Hala onların benim olduğuna inanamıyorum. Bir ömür gibi süren hamilelik nasıl geçti, nasıl oldu da bunlar benim oldu diyorum. Saçma ama öyle.

Hep yaz gelsin diye hayal ediyorum. Yaşına geldiklerinde yürürler diyorum, pembe üstünde "spoil me!........" yazan iki tulum aldım, tam o zamanlar olur bu diyorum, köye götürürüm tavukların arkasından paytak paytak yürürken onları izlerim diyorum. Çok heyecanlanıyorum.