Şöyle bir geriye dönüp bakınca..

Doğdukları günü hatırlıyorum ve o geceyi. Hastanedeydik, mamamı verilmeli mememi, süt yeter mi, emmeyi bilmiyorlar gerçi Defne biliyordu Çınar'da hemen öğrenmişti ama insan o ana kadar ne okuyup, ne öğrendiyse herşeyi unutuveriyor. Hastanedeki ilk gece, yani kızların dünyadaki ilk geceleri pek ağlamaklı geçmişti. İçimden "tanrım hayat artık böyle mi devam edecek diye" sık sık geçirmiştim.

İnsan herşeye gerçekten alışıyor. Ben gördüğüm hamilelere, taze annelere bir tek şunu öğütlüyorum "rahat olun, en kötüsünü düşünün iyisi olunca sürpriz olsun sizi sevindirsin"..

Minicik iki bebek eve getirdik, ya uyuyorlar ya emiyorlar, 2. şıkkı daha fazla yapıyorlar. Sürekli emmek istedikleri için evde, misafirliğe gelenler filan herkes diyorki "sütün yetmiyor senin" ama nasıl kararlıyım 6 ay sadece anne sütü vermeye çok şartlandırmışım kendimi. Çok moralimi bozdu bu dış sesler, gerçekten sütüm azaldı, şimdi yine her hamileye ve taze anneye "kimseyi dinlemeyin, emzirin!" diyorum.

Yazıyorumya, sanki yıllar yıllar önceydi, halbuki kızlarım doğalı sadece 8 ay oldu :)

beni şaşırtan olaylar;
- daha iyi görüyorlar, parmağımı takip edebiliyorlar..
- artık bizi seçebiliyorlar..
- Defne uyuyakaldığında ağzı açık yatıyorsa en az yarım saat uyur (gidip bişiler yiyeyim)..
- 44 günlükken agu yapıp gülümsedi her ikiside.. - kucağıma aldığımda omzumu tutuyorlar..
- uzattığım birşeye almak için uzanıyorlar..
- 4 aylıkken dönmeye başladılar..
- şapır şuğur meyve püresi yiyorlar, nasıl mutluyum..
- 6 ay ilk kaşık mamalarına başladık, yüzlerini buruştura buruştura yiyorlar..
- emekleme çalışmaları..
- bizi görünce sevinip çığlıklar atmalar..
- birbirlerini farkediyorlar artık. gülümsüyorlar.. bu kızlar aynaya bakıncada gülüyorlar :)
- bir yerlere tutunup ayağa kalkmaya başladılar, bu sebeple üstteki yataklarını aşağı indirdik.
- artık koltuk kenarlarında sıralıyorlar..
- son bir haftadır derinin altında iki diş var ama daha kendini göstermedi :)

yaa sekiz ay geçti gitti, öyle çabuk büyüyorlarki, her an yanlarında olmama rağmen çoğu şeyi kaçırıyormuşum gibi geliyor. Yavaş büyüyün ya.

Annem hep kimseye söyleme nazar değer diyor ama bu kızların günlüğü buraya yazmalıyım. Üç ay bittiğinden beri her gece deliksiz uyuyorlar, şimdi dişler çıkmak üzere, ateş ve uykusuz geceler bekliyorum umarım bu dönemide sorunsuz geçeriz.

Bu arada ben yaşlandım :( Göz kenarlarımda çizgiler oluşmaya başladı. Geçen gün bikaç krem aldım, bu çizgileri yok etmiyormuş ama yenilerinin çıkmasını engelliyormuş. Bakalım ne olacak. Saçlarım çok dökülüyor, yerine yenileri çıkıyor, bu yüzden kısa kısa favorilerim oldu mirkelam gibi :)

Kızların gözlerinin rengi hala belirsiz. Bugün Nejla bi tespitte bulundu, ıspanak yeşiliymiş kızların gözleri, pişmiş mi çiğ mi dedim, pişmiş dedi. Süper tespitleri var bu kızın. Birde Nejla günden güne eriyor, poposunun üstüne oturamıyor ne yazıkki, Defne ve Çınar'ı sağdan soldan toplamaktan akşam eve bitmiş bi vaziyette dönüyor. Nejla'dan konu açılmışken, yaz saati uygulaması başladığından beri akşam 7 de gidiyor, sabah 8.30 da geliyor, e haliyle daha yoruluyor ama şimdilik şikayet etmiyor, bakalım ne kadar sürecek :)